Tawuła van Houtte’a (Spiraea x vanhouttei) to średniej wielkości do dużego krzewu o wyprostowanym do rozłożystego pokroju i wielu cienkich gałązkach, które nadają roślinie lekki i elegancki wygląd. Osiąga zazwyczaj około 1,5–2 metry wysokości i 0,9–1,2 metra szerokości.

W maju krzew pokrywa się mnóstwem drobnych, białych kwiatów, które gęsto osadzone są w okrągłych baldachach wzdłuż młodych pędów. Kwiaty mają delikatny zapach i tworzą wyraźny, jasny akcent w ogrodzie. Po kwitnieniu rozwijają się małe, suche torebki nasienne, które pozostają w kiściach.

Liście są małe, klapowane, zielone z ząbkowanymi brzegami. Jesienią przybierają złote do pomarańczowych odcieni, co nadaje krzewowi walory dekoracyjne przez cały sezon.

Roślina najlepiej rośnie w słońcu lub półcieniu na dobrze przepuszczalnej glebie. Jest całkowicie mrozoodporna i dobrze znosi przycinanie, co czyni ją odpowiednią zarówno jako krzew soliterowy, w grupach, jak i przycięty żywopłot. Przy sadzeniu zaleca się podlewanie i ewentualne ulepszenie gleby, aby zapewnić dobre ukorzenienie.

Magnolia gwiaździsta (Magnolia stellata) to wolno rosnący krzew lub małe drzewo o szerokim, okrągłym i często wielopniowym pokroju. Osiąga zazwyczaj 2–3 metry wysokości i mniej więcej taką samą szerokość.

W marcu i kwietniu roślina pokrywa się wieloma białymi, lekko pachnącymi kwiatami o gwiaździstych płatkach, które pojawiają się przed rozwojem liści. Po kwitnieniu rozwijają się duże, matowozielone liście, nadające świeży wygląd przez całe lato.

Jesienią liście przybierają jasnożółty kolor, zanim opadną. Roślina najlepiej rośnie w osłoniętym miejscu, w głębokiej, próchnicznej, ale dobrze przepuszczalnej glebie. Toleruje zarówno słońce, jak i półcień, ale nie powinna być narażona na silny wiatr.

Magnolia gwiaździsta jest często stosowana jako roślina soliterowa lub jako część nasadzeń ozdobnych, gdzie wnosi wczesne kwitnienie i harmonijny wygląd przez cały sezon wegetacyjny.

Śnieżna kula, znana botanicznie jako Viburnum opulus 'Roseum', to szeroki i sztywny krzew o przewieszających się gałęziach. Zazwyczaj osiąga wysokość 2–3 metry i podobną szerokość, co nadaje jej wyraźny, zaokrąglony kształt w ogrodzie.

Krzew jest szczególnie znany ze swoich dużych, kulistych kwiatostanów składających się z białych, sterylnych kwiatów. Kwitnienie przypada od maja do czerwca i nadaje roślinie efektowny, niemal śnieżnopiłkowy wygląd, od którego pochodzi jej duńska nazwa.

Śnieżna kula najlepiej rośnie w zwykłej ziemi ogrodowej i dobrze znosi zarówno pełne słońce, jak i półcień. Jest całkowicie mrozoodporna i wymaga jedynie minimalnej pielęgnacji, co czyni ją odpowiednią zarówno do ogrodów prywatnych, jak i większych założeń.

Po kwitnieniu roślina wytwarza czerwone owoce, a liście przybierają brązowawy odcień jesienią. Może być stosowana jako roślina soliterowa, w grupach lub jako część zarośli, gdzie wnosi strukturę i sezonową zmienność.

Szara irga Francheta (Cotoneaster franchetii) to większy, gęsto rozgałęziony krzew z przewieszającymi się gałęziami, które nadają ogrodowi naturalny i lekki wygląd. Z czasem rozwija się w odwrócony kształt piramidy, gdy ma wystarczająco dużo miejsca do swobodnego wzrostu.

Liście są owalne, mają 4–5 cm długości i charakterystyczny szary, filcowaty spód, który nadaje roślinie srebrnozielony odcień. Jesienią liście przybierają piękne kolory, a w osłoniętych miejscach wiele z nich pozostaje na roślinie przez całą zimę.

W czerwcu krzew pokrywa się wieloma drobnymi różowymi kwiatami, które przyciągają pszczoły i inne owady zapylające. Później w sezonie pojawiają się małe, ciemnoczerwone owoce, które utrzymują się aż do zimy i stanowią pożywienie dla ptaków.

Roślina najlepiej rośnie w żyznej, dobrze przepuszczalnej glebie i toleruje zarówno słońce, jak i cień. Jest bardzo odporna i nadaje się do nasadzeń pojedynczych, żywopłotów i osłon wiatrowych, także w bardziej narażonych miejscach.